Verslag 7

De laatste dagen zijn we in Cox bazaar
We gaan even bij komen van een super reis.
De plaats waar veel bengali's heen gaan voor zon en zee.
Hier bevindt zich het de grootste zandstrand ter wereld dat zich uitstrekt over
een lengte van 120 km
Momenteel zijn heel veel stukken niet meer te bereiken of afgesloten om dat in deze hoek van Banglades 2 miljoen vluchtelingen vanuit Myanmar zijn gekomen. De rohingyas.
Het probleem met de rohingyas speelt eigenlijk al jaren in Bangladesh maar heeft afgelopen jaar dramatische wending aan genomen door het beleid in Myanmar.

Heel basic hebben we het land doorkruist van noord naar west naar oost naar zuid. Alle middelen van vervoer hebben we gebruikt boten, treinen, tuk tuks en de auto's met privé chauffeur.
Veel gezien, heel veel gezien.
Vooral het dagelijks leven wat aan je voorbij trek is niet te beschrijven dat is iets dat jezelf moet proeven ruiken,zien en beleven.
We hebben de Bengali als een ontzettend vriendelijk en behulpzaam volk ervaren. Dat ontzettend trots is op hun land.
Het land raakt of is eigenlijk al overbevolkt en ondanks familie planning programma's ,
houden de bengali's zich daar niet aan. Momenteel staat de teller op 175 miljoen terwijl het land drie maal Nederland is. Werkeloosheid is enorm en de takken van industrie die wij de afgelopen weken gezien hebben zou je voor geen goud willen werken.
Ook de kleding industrie waar wij geen kijkje mochten nemen schijnt erbarmelijk te zijn.
Of het toerisme hier echt een opgang zal gaan nemen is lastig. Momenteel is alles nog heel basic.
Harde bedden, niet echt overal schone hotels soms zelfs vies er mankeert altijd wel iets aan de kranen, toilet enz.
Het is lang geleden dat we zo basic op reis zijn geweest ( Vietnam in 1994 )maar zijn er gedurende deze reis achter gekomen dat we dit nog goed kunnen handelen.
We hebben nauwelijks toeristen gezien. Enkele in Dhaka de hoofdstad en onderweg nog 3 aussie.
maar dat was het dan wel.
Heb je ooit plannen om dit land te bezoeken, doe dit dan dan tussen november en april. De droge maanden.
De temperatuur is dan geweldig. Overdag dertig graden maar s avonds koelde het terug naar rond de twintig graden.
En dan kunnen we jullie onze gids aan raden. Mustafa wat een geweldige man. 24/7 stond bij voor ons klaar. Als gids gekomen als vriend afscheid genomen.
Oja een groot probleem in Bangladesh vergeet ik nog te noemen dat is het afval.
Dat is wel jammer van zo'n prachtig land.
Overal afval echt overal. Wanneer wij een boottrip maken en ons afval de hele dag verzamelen. Gooit de bootsman het even later achter ons om in de zee.
Daar is nog een grote slag mee te halen.
Op de stranden in cox bazaar hebben ze dit nu onder controle.
Maar van een badplaats zoals wij die kennen is nauwelijks sprake.
Over de hele lengte van Cox Bazar staan ligstoelen met een parasol waaronder de Bengali families hun strand dag vieren. Dik in de kleren. De mannen soms iets luchtigers gekleed maar nog steeds in de kleren . Een zwembroek komt er nauwelijks aan te pas laat staan een zwempak of bikini voor de vrouwen.
Geheel in kleding gaan er enkele het water in.
Terrasjes kom je ook niet tegen aan de stranden wel de eerste leuke eethuisjes met bediening
Die het wel door hebben hoe men een strand tent lopend kan houden.
Nee er moet hier echt nog heel veel gebeuren voordat men hier klaar is voor de buitenlanders als het al zo wie zo gaat gebeuren.
Het verschil tussen arm en rijk wordt ook hier in Bangladesh steeds groter
Heel veel Bengali werken in Dubai en andere Arabische oliestaten om hun familie te kunnen onderhouden.
Wij hebben genoten van dit prachtige land, de fijne mensen, onze reisgenoten Peter en Lia onze chauffeurs en onze gids Mustafa.
Bangladesh is voor ons niet meer het onbekende land van watersnood en armoede.
maar een prachtig land waar de mensen ondanks de weinige mogelijkheden gelukkig zijn op hun manier en leven op een manier die voor ons allang niet meer denkbaar is.
We zijn weer even terug gebracht in een samenleving waar het allemaal niet zo belangrijk is of een tegel of plank waterpas staat of niet, je kleding modieus is of niet.
De brug waarover je loopt wat planken mist.
In restaurantjes op de menu kaart, het meeste niet aanwezig is wat we willen bestellen.
Elektriciteit af en toe uitvalt.
Het verkeer geen regels kent.
De bussen als idioten rond scheuren .
En je bij iedere getoeter op zij moet springen voor je leven.
In winkeltjes hard moeten zoeken naar artikelen die in Nederland overal voor het grijpen liggen.
Onder de douches moeten springen om dat ene straaltje water te vangen dat eruit komt.
Een unieke ervaring en terug naar de basis
Bangladesh heeft een warm plaatsje in ons hart veroverd.

Zondag vliegen we terug naar het koude Nederland.
Bedankt , voor de lieve verjaardags wensen en voor de reacties op de verslagen. En we willen jullie via deze weg.
Gezellige kerstdagen wensen en een gezond en gelukkig nieuw jaar.

Liefs en kus Ab en Kitty